20-02-11 Verslag Schoten U10 B - KRBFC U9 A-B

 

Algemeen

·         Datum : zaterdag 19 februari

·         Start  wedstrijd : 11u30

·         Wedstrijdduur : 2 X 25 minuten

·         Opstelling : 8 tegen 8

·         Vriendschappelijke wedstrijd

 

 

Waarom is voetbal toch een wintersport? Koud en winderig vandaag, ideaal voor de supporters…

De jongens van Schoten zijn een jaar ouder, dus een pak groter dan die van ons. Tijdens de opwarming zien we echter al dat de blauwzwarten (sommigen ook met een accentje groen) voetballend de betere zijn. Het is al gebleken dat dat geen garantie is voor winst.

Om half twaalf stipt de aftrap. Boom is niet geïntimideerd door de lengte en de kracht van de tegenstander. We zetten van bij de aftrap de tegenpartij onder druk. Het combinatievoetbal komt er nog beter uit met zijn achten. Er is veel meer ruimte en dat speelt in ons voordeel. De eerste echt mooie aanval wordt onmiddellijk omgezet door Thor. Al na 3 luttele minuten staan we voor. Het ziet er goed uit!

We mogen niet zeggen dat we de hele tijd prachtvoetbal te zien krijgen, maar zo nu en dan toveren de onzen Barça-voetbal uit hun muts. Vierkante meter-voetbal dus. Het publiek wil namelijk ook wat. Het verdrijft de koude een héél klein beetje.

Na een kwartier dribbelt Yorben die van de thuisploeg helemaal op een hoopje en scoort nog zelf ook. Straffe toebak. Het talrijk opgekomen publiek gaat uit zijn dak.

Jonas moet het koud hebben gehad, geen enkele bal die in zijn buurt is gekomen tot nu toe.

Na iets meer dan 20 minuten, weer een chique actie van Yorben, die deze keer de bal laag en snoeihard in de rechterhoek doet belanden. 0-3 al. We doorstaan de doop van 8 tegen 8 met verve.

Voor we de rust ingaan nog snel de poëtische kant op: met Thor alles snor en met Vos alles in de sjakoche.

Terwijl we onze laatste koffie ‘ad fundum’ binnengieten, zien we Staf van achter het raam al de 0-4 binnenschieten. Niet echt publieksgericht zo vlug scoren, maar dat nemen we er graag bij.

Rupel Boom pikt de draad weer op en blijft de dominerende ploeg.

Bij onze concurrenten loopt één meisje rond. Wij stoere mannen plegen al eens te zeggen dat die niet op een voetbalplein thuishoren…tenzij een hele knappe die met de natte spons komt aanlopen. Wel, ze was veruit de beste van haar ploeg en misschien zelfs één van de beste op het plein. Ze maakte het onze jongens meermaal knap lastig…

In je ééntje klop je natuurlijk geen topploeg. We gaan dus rustig verder met het overklassen van de tegenstand.

Lukas legt beheerst terug van op de doellijn en Staf knalt de bal onhoudbaar tegen de netten. We worden verwend vandaag. 0-5!

En dan gebeurt het toch. Een Schotenaar dringt plotsklaps door onze defensie en duikt voor Jonas op. Zoals het een grote doelman, die een hele match niets om handen heeft gehad, betaamd, haalt hij een knappe safe boven en houdt zo de nul op het bord.  

Een kantelmoment in de wedstrijd is het zeker niet. Thor wordt op hardhandige wijze onder de grond gestopt, plooit volledig dubbel bij het raken van de grond, staat op alsof er niets gebeurd is (in tegenstelling tot zijn vader, die ongetwijfeld weken zou naklagen over zijn zogezegd gekneusde ribben) en trapt zelf de vrije trap. Helemaal niet slecht zelfs. De rebound is voor Yorben. De 0-6 is een feit.

Om het zelfvertrouwen nog wat kracht bij te zetten, bepaalt Cédric de eindscore : 0-7.

Denken we. Eén minuut voor het einde onderschept Jonas de bal, na 2 bruggetjes (dingdong en nog eens dingdong) dribbelt hij de nummer 3 op zijn Zidane’s, nummer 4 met een Engelse dribbel, het vijfde obstakel achter het steunbeen, de 6de en de 7de speler op snelheid. Even jongleren met het balletje en dan met een magistrale omhaal, los de pin in. Oftewel, welkom tot de fantasiewereld van onze doelman ;-)

 

Terug naar de realiteit. Een deugddoende overwinning!

Vorige week was de ommekeer. Het ons vertrouwde tik-tak voetbal was in vlagen weer van de partij. Vandaag de bevestiging. Maakt niet uit wie onze tegenstander is, laat ze allemaal maar komen nu. We eten ze op!