|
U8 in Heist: Hoe een 5de
plek een 1ste waard is!! |
|
Pasen anno 2009: trainer Henk
schrijft met zijn beresterk U7 team de naam van Rupelboom
bovenaan de erelijst van het tornooi van KSK Heist.
Aan onze jongens de uitdaging om dit jaar evengoed te doen op het veld van de
grote concurrent van de 1ste ploeg. Een uitdaging die zich op
papier alvast heel wat moeilijker aankondigde gezien de deelnemerlijst. Openen deden onze jongens op een
miezerige zaterdagnamiddag tegen een beresterk Westerlo.
Zowel in gestalte als in technische vaardigheid leken we op voorhand
duidelijk onze meerdere te moeten erkennen. Trainer Hakim
had echter de juiste fighting spirit in zijn ploeg
gekregen. Wat volgde was één van de betere prestaties van het seizoen. Een
voorsprong van de ‘Westelboys’ werd tot 2 keer toe
ongedaan gemaakt. Met z’n allen waren we verrast om onze gelegenheidsdoelman
zo sterk voor de dag te zien komen. Jari was een
meer dan waardige vervanger voor Yared. En het was
niet alleen Tibo die zijn werken en druk zetten beloond
zag met een doelpuntje. Heel het team werkte zich de naad uit het lijf en kon
meer dan verdiend een 2- In de resterende 2 wedstrijden zou
immers het doelsaldo bepalen wie eerste zou eindigen in de poule en bijgevolg
’s anderendaags de halve finale zou mogen betwisten. Ternesse B bleek een hapklaar brokje voor onze jongens.
Zonder zwaar door te duwen bleven we met 10-0 meer dan op schema. De rushes
van Sergio en Quentin
deden de Antwerpenaren blozen. In de laatste wedstrijd stond Hooikt op het menu. Westerlo
had een 7-3 laten optekenen en dus wisten onze jongens wat hen te doen stond.
Terwijl trainer Hakim zijn jongens aanvuurde hield
afgevaardigde en duivel-doet-al Ivan met een half
oog de Westelse concurrenten in de gaten in hun
wedstrijd. Twee verdedigende slippertjes niet te
nauw gekeken tekenden onze U8 alweer voor enkele knappe acties, dito
doelpunten en bij het eindsignaal noteerden we een ruime 9-2 overwinning in
het programmaboekje. Volgens Ivan en Hakim zeker 2 doelpunten beter dan onze concurrenten. Je kent die penaltytoestanden wel op
een duiveltjestornooi. Ze gingen er weer netjes en vlotjes in. Maar toen we
na afloop in groep terug richting kleedkamers stapten en voorbij het veldje
van onze Westelse concurrenten stapten, bleken deze
kerels nog steeds aan het voetballen. Hé? Tegelijk aan de match begonnen,
toch? Op een tweetal minuten zagen we daar nog een bal of drie tegen de
netten verdwijnen. En naderhand bleek inderdaad dat Rupelboom niet de poulewinnaar was geworden want Westerlo had dankzij een 17-2 winst met 4 doelpunten
verschil een beter doelsaldo bij mekaar gevoetbald… Enige frustratie en enig
onderzoekswerk verder bleek dat de scheidsrechter van dienst niet de
voorziene 2X10 minuten had laten spelen (voor de poules met vier ploegen)
maar 2X15 minuten (voor de enige poule met 3 ploegjes). En geen mens die daar
nog iets kon aan veranderen zodat Rupelboom ’s
anderendaags de strijd diende aan te gaan voor de 5de plaats. Dat Westerlo
op Paasdag in de halver finale met liefst 17-0 de maat nam van Duffel en in de finale Ternesse
A met liefst 8-2 wandelen stuurde, versterkte alleen maar het gevoel dat het
tornooi niet de verdiende winnaar had opgeleverd. Onze jongens maakten er die namiddag
immers geen geheim van wie de beste ploeg in Heist
was. De 10-0 tegen Bierbeek kwam er met bij wijlen prachtige combinaties.
Onze kleine sterren trokken zich van alle commotie niks aan en maakten zich
op voor de wedstrijd voor de 5de en de 6de plaats tegen
de kempenzonen van Linda Olen. Waarom Olen
het op het nippertje niet tot reekswinnaar had geschopt en het in de halve
finale vlot de maat had genomen van een sterk GBA werd al snel duidelijk. Dat
van die kempenzonen mag letterlijk worden verstaan.
Linda telde enkele grote, beweeglijke en technisch meer dan vaardige kerels.
We lieten ons vertellen dat voor 2 van die jongens volgend jaar een plaatsje
is gereserveerd bij de nationale van Westerlo. We
konden begrijpen waarom. En dan nog! Dan nog was dit Olen niet opgewassen tegen een supergemotiveerd Rupelboom. Onze jongens streden voor elke bal en combineerden
zich naar een comfortabele 2-0 voorsprong. Alleen vond onze gelegenheidscoach
het moment gekomen om achteraan een beetje te experimenteren in de
veldbezetting. Voetballen van achteruit was het devies; helaas met 2
tegendoelpunten tot gevolg en nog enkele broodnodige reddingen van Jari er bovenop. De rust kwam net op tijd om één en ander
bij te sturen en al voetballend deden onze jongens in die tweede helft waarvoor
ze gekomen waren: winnen met knappe acties en mooie doelpunten. De 4-6
einduitslag zorgde voor traantjes bij Olen maar ook
voor een oorverdovend ‘Iedereen is bang voor Rupelboom
….’ bij onze helden! En toen kapitein Jari
de medailles ging ophalen voor de 5de plaats, hadden we allemaal
terecht het gevoel dat het die voor de eerste plaats hadden moeten zijn … Dikke proficiat voor Jari, Sergio, Quentin, Cihan, Luka, Tibo en Staf!! |
|
K.R.B.F.C. – SK Lierse,
zondag 21 maart 2010 |
|
U8
moeten de duimen leggen tegen sterker Lierse. KRBFC : Yarred, Yari, Staf, Quentin, Luka, Cian en Tibo. Na een weekje met zacht lenteweer, waren de
weergoden ons opnieuw minder gunstig gestemd.
Toch wel een beetje tegen de verwachtingen in werden we niet
onmiddellijk bij de keel gegrepen. We
lagen absoluut niet onder en gingen vrank en vrij onze kans. Dit resulteerde zelfs in een 1 – 0
voorsprong, via opnieuw een rechtsreeks in doel getrapte corner. Gevleid, maar zeker niet onverdiend. Uiteraard zou Lierse
het ons niet gunnen om verder uit te lopen.
De bezoekers vormen een goed op elkaar ingespeeld geheel en één van
hun vele kwaliteiten is dat zij elk foutje afstraffen. Slecht uitverdedigen, balverlies vooraan of
slordig centeren : ze liggen constant op de loer en slaan onverbiddelijk
toe. Toch konden we tijdens de eerste
helft de schade nog beperken en draaiden we bij een 5 – 8 achterstand. De wedstrijd was ondertussen een fysieke
veldslag geworden. De scheids van
dienst leverde een schitterende prestatie af, maar kon jammer genoeg ook niet
verhinderen dat de bezoekers er bij momenten iets te driest invlogen. De wedstrijd moest dan ook regelmatig
onderbroken worden omdat een spelertje verzorging nodig had. In het derde kwartier konden we
aanvankelijk nog steeds onze voet naast Lierse
zetten, maar toch was het opnieuw Lierse dat
scoorde. We gaven echter nog niet op
en vonden andermaal de weg naar de netten.
Maar toen was het beste er af.
We begonnen wat slordiger te spelen en lieten de tegenstanders te veel
ruimte. Hier profiteerden ze maximaal
van. De vermoeidheid begon ook toe te
slaan. Na een zoveelste geniepige (
maar ik ga er zoals steeds van uit ook ongemeende ) fout maakte de scheids
zich terecht boos en dreigde ermee de “dader” even gedwongen te laten
rusten. Het bracht de bezoekers echter
allemaal niet uit hun evenwicht. Voor Tibo zat de wedstrijd er jammer genoeg op, zodat uw
verslaggever de laatste 10 minuten niet meer kon zien. Om de
einduitslag te kennen moest ik me dan ook wenden tot den délégué. Ondanks
het zware verlies zagen we toch een goede wedstrijd. Het is geen schande om tegen dit Lierse te verliezen, zelfs niet met negen doelpunten
verschil. Ook vandaag hebben onze
jonge helden ongetwijfeld weeral veel opgestoken. En de trouwe supporters kijken alweer uit
naar de volgende wedstrijd. Uitslag : 7 - 16 |
|
K.R.B.F.C. – OH Leuven, zondag 14 maart 2010 |
|
U8
winnen op karakter met veel bloed, zweet en tranen. KRBFC : Yarred, Yari, Staf, Quentin, Luka, Cian, Sergio en Tibo. Van de eerste ontmoeting met Leuven
onthield ik vooral het viriele spel en de enorme duelkracht van de jongens
uit de universiteitsstad. Aangezien
die ontmoeting nogal tumultueus verliep opteert men sindsdien om bij onze
thuiswedstrijden scheidsrechters in te zetten, die iets meer “gewicht”
hebben. Tot op heden verliep dit
altijd naar ieders tevredenheid.
Wegens familiale omstandigheden konden onze jongens vandaag niet
rekenen op trainer Hakim. We wensen hem veel sterkte. Jeugdcoördinator Jos nam vandaag de taak
van coach op zich. Na de
teleurstellende tweede helft op Waasland hadden onze jongens iets recht te
zetten. De wedstrijd begon zeer gelijk
opgaand. Zoals verwacht werd de
wedstrijd ook vandaag gekruid door enkele pittige duels. Niks verkeerd mee, zolang alles maar
sportief blijft verlopen. Teneinde
miserie te vermijden besliste de scheids van bij aanvang tackles met gestrekt
been vooruit af te fluiten. Dit was
een eerste aanleiding voor de bezoekende afgevaardigde om zijn ongenoegen te
uiten. Jammer, maar bij 7 à 8-jarigen
is m.i. het nemen van risico’s echt geen optie. Wij kwamen na een studieronde verdiend op
voorsprong, maar opnieuw incasseerden we op een knullige wijze een
tegendoelpunt. Tegen een snelle en
beresterke tegenstander als OHL kan men zich geen concentratieverlies
veroorloven. In het tweede kwartier
kwamen we via een rechtstreeks in doel getrapte hoekschop opnieuw op
voorsprong. Daarna overklasten de
bezoekers ons op alle vlakken, waadoor we plots tegen een 2 – 6 achterstand
aankeken. We konden zelf nog tweemaal
scoren, en gingen dus voor een laatste keer rusten bij een 4 – 6
achterstand. Het laatste kwart van de
wedstrijd kende een zenuwachtig verloop.
Mensen die mijn verslagen regelmatig lezen, weten dat ik normaal nooit
een speler afzonderlijk vermeld.
Winnen of verliezen doe je als ploeg.
Vandaag maak ik echter een uitzondering, voor een uitzonderlijk
doelpunt van Staf. Hij knalde met een
magistraal schot een afvallende bal van op onze speelhelft staalhard in het
doel van de tegenstander. Knap werk. Onze jongens haalden het vandaag op
karakter, en ik wil dit zeker niet minimaliseren. Ze hebben met een groot hart gestreden als
leeuwen tegen een sterkere tegenstander.
Ik weet echter één ding : als de bezoekers vandaag niet afgeleid
worden door het permanente gediscussieer van hun eigen begeleiding winnen ze deze
wedstrijd met de vingers in de neusgaten.
Het valt te betreuren dat mensen met een officiële functie
(afgevaardigde, trainer, ploegbegeleider, …)
steeds maar weer commentaar menen te moeten geven op scheidsrechterlijke
beslissingen. Dit leidt tot zinloze
discussies en helpt de kinderen niets vooruit ! Kostbare energie moet
gestoken worden in positieve zaken.
Niemand is zonder fouten en zeker scheidsrechters niet (of het nu
officials zijn of vrijwilligers). Zo werd
nog maar eens bevestigd dat de beste stuurlui steeds aan wal staan … ! Op
naar de volgende match met hopelijk opnieuw alle aandacht op het
spelletje. Uitslag : 8 - 7
|
|
Red Star Waasland
– K.R.B.F.C., zondag 7 maart 2010 |
|
U8
kloppen zichzelf. KRBFC : Yared,
Yari, Staf, Quentin,
Luka, Cihan, Sergio en Tibo. Hoewel het veld er bij aanvang nog
hard en bevroren bij lag, kon er eindelijk nog eens gevoetbald worden. De heenwedstrijd van enkele maanden geleden
was voor onze U8 de eerste wedstrijd van een lange reeks met mooi voetbal,
een degelijke inzet en dito resultaten.
Het viel af te wachten of ze de reeks konden verderzetten. Tijdens de opwarming maakte Hakim zich al eens ferm boos omdat de oefeningen te
nonchalant werden uitgevoerd.
Aangezien een voetbalwijsheid zegt dat je speelt zoals je traint,
geldt dat zeker ook voor de opwarming.
Bij aanvang van de wedstrijd leek de donderpreek resultaat op te
leveren. We namen de match in handen
en konden langzaam, maar zeker een geruststellende 1-5 voorsprong
opbouwen. Naarmate de tijd vorderde begon
ook de bovenlaag van het terrein langzaam te ontdooien. En het leek wel of dit flauwe
winterzonnetje ook onze spelers zachtjes deed inslapen. Zaken die normaal als vanzelf gaan, lukten
in de tweede helft plots niet meer.
Achteraan werd er niet of slecht gecommuniceerd, onze flanken konden
de tegenstander geen pijn meer doen en onze voorlinie vond geen gaatje in het
gewapend beton. Een serie vermijdbare
tegendoelpunten was het gevolg.
Toegegeven, Waasland vloog er in die 2de helft bij momenten
hard in. Soms zelfs tè hard, maar we hebben al hardere tegenstanders in de
ogen gekeken. Dit mag zeker niet als
excuus worden ingeroepen, dat zou te gemakkelijk zijn. Neen, vandaag is gebleken dat iedereen een
volledige wedstrijd bij de les moet zijn, als je een wedstrijd wil
winnen. Het volstaat (meestal) niet
een goed kwartier of een goede eerste helft te spelen. In ons geval duurt een match 4 x 15 minuten
en tijdens die 60 minuten moet men zich focussen op de match. Anders krijg je het deksel op de neus. De thuisploeg was zeker niet beter vandaag,
maar speelde wel een hele wedstrijd op hun niveau. Wij piekten in de eerste helft, maar waren
nergens in de tweede helft. Een
logische nederlaag was dus het gevolg. Uitslag : 7-6 |
|
KSK Beveren
– K.R.B.F.C., zondag 31 januari 2010 |
|
U8
zien zegereeks gestopt door ijzersterk Beveren. KRBFC : Yared,
Yari, Staf, Quentin,
Luka, Cihan, Sergio en Tibo. Door de zoveelste winterprik lag het
speelveld bedolven onder een dun laagje sneeuw. De flauwe winterzon deed de sneeuw dan wel
wat smelten, maar de temperatuur bleef rond het vriespunt steken, waardoor
sommige van onze jonge helden een moeilijke ochtend beleefden. Beveren greep ons onmiddellijk bij de keel,
maar kon dit veldoverwicht absoluut niet omzetten in doelpunten. Het waren integendeel wij die, op een
diefje en karakter weliswaar, de wedstrijd openbraken met een eerste
doelpunt. Openbreken is echter een
groot woord. Door de staat van het
terrein was combinatievoetbal absoluut niet mogelijk en moest iedereen er in
hoofdzaak op toezien niet onderuit te glijden. Het werd dan ook een fysieke veldslag,
waarin onze ploeg tijdens de eerste helft gelijke tred kon houden met de
thuisploeg. Het was echter te
verwachten dat de inspanningen hun tol zouden eisen. Onze vrees kwam uit en onmiddellijk na de
kampwissel maakte de thuisploeg door enkele vermijdbare en knullige
doelpunten een onoverbrugbare kloof.
Wij langs onze kant namen soms enkele verkeerde beslissingen waar de
sterke thuisploeg gretig van profiteerde : op doel trappen waar een pass
opzij beter was geweest of de bal net iets te laat inspelen, waardoor de
tegenstander een tegenaanval kon inzetten.
Maar uiteindelijk hoort ook dit bij het spelletje en we moeten eerlijk
bekennen dat dit Beveren voor onze jongens een maatje te groot is. Dat is geen schande, want de manier waarop
we bleven vechten toont dat we naast voetbaltalent ook beschikken over de
juiste mentaliteit en ingesteldheid.
Hopelijk laat de winter ons kleine landje nu wat met rust en kunnen we
stilaan terug op normale velden gaan trainen en wedstrijden spelen. Kop omhoog, borst vooruit en volgende week
met volle moed terug aan de slag. Dikke proficiat voor jullie inzet ! Uitslag : 9 – 5 |
|
K.R.B.F.C. – KSK Hasselt, zondag 24 januari 2010 |
|
U8
verteren lange winterstop zeer goed. KRBFC : Yared, Yari, Staf, Quentin, Luka, Cihan, Sergio en Tibo. Het was geleden
van 13 december 2009 om 11u, dat de laatste wedstrijd op gang werd
gefloten. Dat betekent dat er dus
exact 6 weken, of zo’n zestigduizendvierhondertwintig
minuten, verliepen tussen de aftrap van de vorige wedstrijd en die van
vandaag. Dat is zeer lang en het was
dus afwachten of de jongens al uit hun winterslaap zouden zijn. Geen gekwetsten, zieken of afwezigen
vandaag. De trainer kon dus rekenen op
zijn voltallige kern. Rupel Boom won
de toss en mocht als eerste aftrappen.
De wedstrijd kwam voorzichtig op gang en werd tijdens de aanvangsfase
vooral gespeeld tussen de twee strafschopgebieden. Niet echt veel doelgevaar tijdens die
eerste minuten dus. Tot plots, in de
vierde minuut, de bezoekers het openingsdoelpunt lukten. Opnieuw gingen de deuren op slot en het
duurde tot de 10de minuut vooraleer onze U8 konden
gelijkmaken. Het eerste kwartier werd
afgefloten bij een 1 – 1 tussenstand.
In het tweede kwartier vonden we al vlug de weg naar de netten en kwamen
voor het eerst in deze wedstrijd op voorsprong. Dit was het startsein voor een prachtige
periode. De bal werd rondgetikt dat
het een lieve lust was. Het was mooi
om zien hoe er vaak werd gekozen voor de makkelijkste oplossing : balletje
afleggen en een ploegmaat vrijspelen voor doel. Aanvankelijk werden er wel nog wat open
kansen gemist, maar we waren in ieder geval al zeer present in het
strafschopgebied van de tegenstander.
Toch lukte Hasselt opnieuw twee doelpunten en moesten we weer gaan achtervolgen. De duels werden iets feller bevochten nu,
maar steeds zeer sportief. Wij lukten
nog twee doelpunten, maar ook de bezoekers prikten er nog ééntje
tegen touwen, zodat we draaiden bij een 4 – 4 ruststand. Tijdens het interview aan de rust sprak de
trainer terecht zijn tevredenheid uit over het wedstrijdverloop. Voor de jongens het sein om … terug in te
dommelen. De bezoekers trapten het
derde kwartier op gang en mochten meteen een wandelingetje maken met de bal
aan de voet om die vervolgens achter Yared in doel
te leggen. Kan gebeuren en met één
doelpuntje in het krijt, uiteraard nog geen man overboord. Jammer genoeg vonden we het blijkbaar nog
niet genoeg en lieten we de bezoekers nog eens gaan wandelen in onze tuin,
met weer een Hasselts doelpunt tot gevolg.
Twee tegendoelpunten in één minuut :
even moest ik terugdenken aan de laatste vijf minuten van de eerste
helft op United. Dit verdiende onze
doelman niet. Yared
speelde vandaag een reuzewedstrijd, maar werd in
deze minuut heel even in de steek gelaten.
Gelukkig konden we ons herpakken.
Na een fout op onze eigen speelhelft tegen Luka gaf de scheids
balvoordeel. Staf rook zijn kans,
stormde met zijn zevenmijlslaarzen naar voren en trapte vervolgens heerlijk
mooi in de winkelhaak. We waren
opnieuw wakker en namen de juiste ingesteldheid weer op. Vanaf dan waren we heer en meester. De kou ( het was ook nog gaan sneeuwen !
)deed duidelijk geen goed aan de batterijen van onze tegenstander. Ze deemsterden
zachtjes weg. Met nog vier doelpunten
voor en één tegen tijdens dit derde kwartier gingen we een laatste keer
rusten bij een 9 – 7 voorsprong. Even
spanning nog toen we in de aanvangsfase van het laatste kwart weer een
tegendoelpunt te slikken kregen. Niet
voor lang echter. Met nog drie
thuisdoelpunten werd de tegenstander volledig ingepakt. Na de wedstrijd was iedereen het erover
eens : als deze ploeg wil kan ze een aardig potje voetballen. Vandaag was zo’n dag dat ze er duidelijk
zin in hadden. Knap werk, volhouden zo
! Uitslag : 12 –
8 |
|
K.V.S.K. United - K.R.B.F.C., zondag 13 december 2009 |
|
U8
trekken aan het langste eind in bikkelharde wedstrijd KRBFC : Yared,
Yari, Staf, Quentin,
Luka, Cihan, en Tibo. Aangezien de bus verkeerd was gereden
kwam de ploeg maar een halfuurtje voor de aftrap aan in het bosrijke Lommel. Vlug
aankleden en vervolgens nog even intensief opwarmen, want het kwik gaf
slechts een drietal graden aan vanochtend.
KVSK United, een ploeg uit de hogere regionen van de Exqi-League, staat bekend voor zijn degelijke en sterke
jeugdploegen. Het zou dus geen
makkelijke zondagochtend worden. Na
een korte studieronde kwam de thuisploeg op zeer knullige wijze op voorsprong
en moesten we al direct gaan achtervolgen.
Dit lukte ook en na enkele minuten hingen de bordjes terug
gelijk. Het volgende deel van de
wedstrijd werd vooral gekenmerkt door harde duels tussen beide
strafschopgebieden. In het Lommelse vijftal stonden enkele stevige knapen en daar
hadden onze jongens het aanvankelijk knap lastig mee. Toch kenden we geen genade met de
tegenstander en liepen we haast geruisloos uit tot 1 – 5. Wedstrijd gespeeld denkt iedereen dan. Niet zo vandaag : in de laatste 5 minuten
voor de rust legde de thuisploeg ons nog 4 keer over hun knie en stond het
alsnog en totaal onverwacht 5 - 5 bij
het wisselen van kant. Ongezien hoe we
ons op zo’n korte tijdspanne volledig lieten overklassen. De rust en de warme kleedkamer waren meer
dan welkom. De tweede wedstrijdhelft
beloofde moeilijk te worden. En
inderdaad, al vrij vlug stonden we opnieuw in het krijt. Omdat de tegenstander van vandaag elke
combinatie onmogelijk maakte door zeer kort op de bal te zitten, moesten we
opnieuw teren op onze inzet en ons karakter om hier uit te geraken. En opnieuw lukte het : we kwamen gelijk, kregen
vervolgens weer een tegendoelpunt te slikken, maar uiteindelijk gingen we
weer op en over de thuisploeg.
Alvorens we de wedstrijd konden beslissen waren er nog enkele fases,
waarbij de scheidsrechter niet altijd even kordaat optrad. Hierdoor kregen afgevaardigde Ivan en trainer Hakim nog wat
oplapwerk te verrichten en ontstonden er nog enkele te vermijden en zinloze
discussies langs de lijn. Het pleit
was echter beslecht en de vierde overwinning op rij was een feit. Ik begrijp de coach wel als hij na de
wedstrijd zei wat ontgoocheld te zijn over het feit dat er zo weinig
combinaties uitkwamen tijdens deze wedstrijd.
Dit was m.i. echter de verdienste van de potige tegenstanders, die ons
nooit de kans gaven in ons eigen spel te komen. Nu zaterdag Waasland nog, daarna feesten
met papa Chico en dan een welverdiende
kerstvakantie tegemoet !
Uitslag : 7 – 8 |
|
K.V.K. Tienen
- K.R.B.F.C., zaterdag 5 december 2009 |
|
U8
leveren mooie prestatie af in barre omstandigheden KRBFC : Yared,
Yari, Staf, Quentin,
Luka, Cihan, en Tibo. Na één weekje verplichte rust moesten
onze jongens vandaag terug de wei in.
(En op sommige stroken van het veld was “wei” letterlijk te
nemen.) Tijdens de opwarming stelde ik
al vast dat de tegenstander felle vooruitgang had geboekt in vergelijking met
onze thuismatch van enkele weken geleden.
Het beloofde een mooi duel te worden.
De weersomstandigheden (koude en veel wind, maar gelukkig droog) en de
staat van het terrein lieten geen mooi combinatievoetbal toe. In de eerste helft was dit ook duidelijk te
merken. Vandaag moest er dus op kracht
en karakter gevochten worden. En dat
deden onze jongens dan ook. Het eerste
doelpunt was misschien een lucky-goal, maar die
moeten er ook zijn. Bovendien wordt
geluk vaak afgedwongen : een mooi, strak en hard schot van Tibo belandde op de paal, maar de rebound werd door een
thuisspelertje in eigen doel gewerkt.
Dat we geen vrij spel zouden krijgen werd al snel duidelijk : de
eerste gevaarlijke aanval van Tienen eindigde achter Yared
tegen de netten. Toch kregen we
opnieuw een doelpunt op een presenteerblaadje aangeboden. De thuisdoelman (die een voor de rest
overigens schitterende wedstrijd speelde) liet de bal iets te ver van zijn
voet gaan en zoiets kan je je met Luka in de buurt
uiteraard niet veroorloven. Vanaf dan
werden de duels harder, maar steeds sportief.
Links of rechts bleef er al eens ééntje
liggen of rolde er een traan, maar lang duurde dat nooit. We namen de wedstrijd in handen en gaven ze
niet meer af. Enkel vlak na de
kampwissel stak Tienen de neus nog even aan het venster, maar een
tegendoelpunt op het juiste moment smoorde hun opflakkering in de kiem. Wat volgde was bij momenten zeer mooi om
zien. Yared
heeft van niets of niemand bang, en verdedigde zijn netten met veel
overgave. Staf was het slot op de deur
en het leek alsof hij de sleutel tussen zijn tanden hield. Niemand zou hem te pakken krijgen. Wanneer de trainer Staf liet rusten, nam Yari zijn rol perfect over, maar ook op de flank leverde Yari een puike prestatie af. Cihan en Quentin mengen zich hoe langer hoe meer in de duels en de
combinaties en duiken bovendien regelmatig dreigend op voor het doel van de
tegenstander. Tibo
speelde afwisselend op de linker- of de rechterflank, hielp waar nodig in de
verdediging en stuwde mee de aanvalsgolven.
Luka tot slot, vervulde regelmatig de rol van “pivot”,
waardoor er vandaag veel doelpunten uit de tweede lijn vielen. Waar het in de aanvangsfase van het seizoen
vaak aan karakter ontbrak, stel ik vast dat dit geleidelijk aan een
basiseigenschap van deze groep wordt.
Een nieuwe overwinning was het logische gevolg. Wederom proficiat ! Uitslag : 4 – 10
|
|
R. Antwerp
F.C. - K.R.B.F.C., zaterdag 21 november 2009 |
|
U8 beslissen de wedstrijd in eerste
helft KRBFC :
Yared, Yari, Staf, Quentin, Luka, Cihan, Sergio en Tibo. Uit
de eerdere ontmoeting met Antwerp onthielden we vooral dat wij een
karrevracht kansen misten en dat Antwerp onze onmondigheid toen flink
afstrafte. Vandaag was het dus zaak om
vanaf de eerste minuut goed bij de les te zijn en vooral te blijven. Het mag gezegd dat de eerste helft die onze
U8 speelden van het beste was dat we dit seizoen reeds zagen. Iedereen was geconcentreerd bezig, er werd
zeer goed verdedigd en de aanvallen werden zorgvuldig opgebouwd. De doelpunten volgden als vanzelf. Bij de rust stonden we dan ook 1-6
voor. Een luxe die we dit seizoen nog
niet vaak kenden. Iedereen stapte
goedgeluimd en al zingend de kleedkamer binnen. Bij aanvang van de tweede helft bleek dat
de concentratie al een heel pak minder was. Misschien toch wat overmoed na
die vlotte eerste helft. De thuisploeg
speelde steviger en zette enkele mooie combinaties op. Verschillende
thuisdoelpunten waren het logische gevolg.
De opgebouwde voorsprong gaf ons echter genoeg marge en Antwerp
slaagde er niet in om deze nog weg te werken.
En zo werd de uitwedstrijd bij de oudste club van het land al winnend
afgesloten en was de 6de overwinning van het seizoen een feit. Proficiat. Uitslag : 6 – 8 |
|
K.R.B.F.C. –
K.S.K. Beveren, zondag 15 november 2009 |
|
U8 herpakken zich tegen SK Beveren KRBFC :
Yared, Yari, Staf, Quentin, Luka, Cihan, Sergio en Tibo. Alvorens
over te gaan tot het wedstrijdverslag van vandaag nog enkele woordjes over
het midweek-tornooi van 11 november op KSV Bornem. Op dit
tornooi keken onze U8 achtereenvolgens Katelijne,
gastploeg Bornem en VW Hamme in de ogen. Het was leuk om vast te stellen dat de
trainer er in geslaagd was (na de uitschuiver op Hasselt) de hoofdjes terug
fris te krijgen. Het tornooi werd door
onze U8 met glans gewonnen : drie overwinningen, 15 doelpunten gemaakt en
slechts 2 tegen. Iedereen hoopte dan
ook dat ze klaar waren om tegen Beveren op hetzelfde elan door te kunnen gaan
en opnieuw aan te knopen met het goede spel van enkele weken geleden. Voor aanvang van de wedstrijd kreeg de
voltallige spelersgroep een nieuwe sweater overhandigd, zodat ze de opwarming
in een spiksplinternieuwe outfit konden aanvatten. Met dank aan de papa van Yari die hiervoor het initiatief nam. Het gaf hen blijkbaar vertrouwen want onze
jongens bleken goed bij de les vandaag.
Tot vlak voor de aanvang van de wedstrijd stonden de hemelsluizen
open, waardoor het veld bij momenten meer geleek op een ijspiste dan op een
voetbalterrein. Zo zagen we dat
sommige jongens vandaag iets meer moeite hadden om recht te blijven staan en
dat er in onschuldige ogende duels af en toe iemand onderuit werd gegleden. Maar dat gold uiteraard voor beide
ploegen. Het dient gezegd dat de
wedstrijd een uiterst sportief en ook zeer spannend verloop kende. In de eerste wedstrijdhelft hadden wij de
bovenhand en stonden we steeds op voorsprong.
Na de koffie leek het wel of we opnieuw ingedommeld waren en waren het
de bezoekers die ons op achtervolgen zetten.
Maar in het laatste kwart namen we opnieuw het heft in handen en
konden we op en over SK Beveren wippen.
Hoewel Beveren niet in zijn sterkste formatie naar Boom was afgezakt,
was deze nieuwe nipte overwinning dubbel en dik verdiend. Van harte gefeliciteerd en nu vol
vertrouwen naar de Great Old ! Uitslag : 9 – 8 |
|
K.S.K. Hasselt - K.R.B.F.C., zondag 8
november 2009 |
|
U8 beleven een off-day
in het verre Limburg. KRBFC :
Jarred, Yari, Staf, Sergio, Cian, Luka en Tibo Na de
afstraffing van vorige week door Lierse was de
match van vandaag een uitgelezen kans om ons te herpakken. Immers in onze thuiswedstrijd tegen Hasselt
bleek deze ploeg een maatje te klein.
Ook vandaag begonnen we goed aan de match en kwamen we, weliswaar via
een afgeweken bal, vlug op 0 – 1. De
thuisploeg scoorde nogal vlug tegen, maar toch liepen we verder uit tot 4 –
2. Toen ging bij de meeste van onze
spelertjes het knopje op de “uit-stand” staan. In plaats van te blijven voetballen
begonnen we op de meest knullige wijze balverlies te lijden, verknoeiden we
de eenvoudigste passes en gingen we de duels aan alsof we debutantjes
waren. Wat een contrast met de
thuisploeg en vooral met onze schitterende wedstrijden op Waasland en thuis
tegen Leuven. Aan de rust stonden we
nog 4 – 5 voor, maar hetgeen we in het tweede kwart van de wedstrijd zagen
voorspelde niet veel goeds. En
inderdaad ook na de koffie herkenden we onze U8 niet meer. Enige lichtpunten waren Jarred,
die de schade kon beperken door enkele malen knap tussen te komen en Cian die zich met enkele mooie bewegingen liet
opvallen. Uiteindelijk behaalden we
nog een gelijkspel, maar als we eerlijk zijn moeten we toegeven dat we dit
vandaag niet verdienden. Was het de
eerste winterprik of de verre verplaatsing ? In ieder geval staat iedereen
hopelijk terug met de beide voetjes op de grond en gaan ze vanaf morgen
opnieuw keihard werken op training.
Uitslag : 9
– 9 |
|
K.R.B.F.C. – OH Leuven, zondag 25
oktober 2009 |
|
U8 bevestigen tegen een sterk OHL. KRBFC :
Yared, Yari, Staf, Quentin, Luka, Gian en Tibo. Het
viel af te wachten of onze jongens, na de demonstratie van vorige week,
zouden kunnen bevestigen. De opwarming
verliep in elk geval al minder goed dan vorige week. Hakim moest
regelmatig bijsturen en zijn spelertjes op hun taken wijzen. De wedstrijd zelf begon nogal
zenuwachtig. OHL was duidelijk van een
ander kaliber dan Waasland. Bij de
tegenstander speelden verschillende jongens die een aardig stukje uit de
voeten kunnen met een bal. Daarenboven
zetten zij als ploeg zeer hoog druk op ons, waar we in de aanvangsfase van de
wedstrijd niet onderuit kwamen. Ze
liepen dan ook vroeg tot 0-2 uit. Toen
we de aansluitingstreffer maakten sloop er bij OHL precies wat twijfel in de
ploeg. Dit, gecombineerd met het
tandje dat onze ploeg bijstak, maakte dat we na het
eerste kwartier gingen rusten bij een 3-3 gelijke stand. Hetzelfde beeld in het tweede kwart van de
match. OHL bleef druk zetten en lukte
regelmatig een doelpuntje. Hun doelman
had duidelijk de opdracht gekregen steeds mee op te rukken. Een tactiek die weliswaar regelmatig voor
gevaar zorgde, maar evenzeer vele wenkbrauwen deed fronsen. Onze jongens kwamen steeds terug en gingen
de kleedkamer in met een 6-6 ruststand.
De trainer maakte van de pauze gebruik om de neuzen terug in dezelfde
richting te plaatsen en iedereen op zijn plichten te wijzen. Het loonde, want vanaf de aanvang van het
derde kwartier was KRBFC duidelijk baas.
Er werd weer mooi gecombineerd en het persoonlijke succes werd
ondergeschikt gemaakt aan het ploegbelang.
Opnieuw resulteerde dit in een resem doelpunten waardoor in dit derde
kwartier de wedstrijd in een definitieve plooi werd gelegd. Ook Leuven lukte in het slotkwartier nog
enkele doelpunten, maar de overwinning kwam nooit meer in gevaar. Zo zagen we vandaag dat individuele klasse
niet altijd resulteert in een overwinning.
Voetbal is een ploegsport en dat beginnen onze U8 week na week beter
te beseffen. Als iedereen er voor gaat
en bereid is samen te spelen kan dit ploegje de toekomst vol vertrouwen
tegemoet zien. Proficiat met de dikverdiende overwinning ! Uitslag : 16 – 13 |
|
R.S.
Waasland – K.R.B.F.C., zondag 18 oktober 2009 |
|
U8 geraken stilaan op kruissnelheid ! KRBFC :
Jarred, Yari, Staf, Quentin, Luka en Tibo Ideaal
voetbalweertje op deze frisse herfstzondag : bedauwde velden en een flauw
zonnetje. Meer moet dat eigenlijk niet zijn. Tijdens de opwarming
konden we reeds zien dat onze jongens er zin in hadden vandaag.
De oefeningen die Hakim wekelijks laat doen en die
enkele weken geleden soms nog zo moeilijk leken, verliepen vandaag zeer
vlot. Iedereen was goed geconcentreerd en dan blijkt dat dit ploegje
van weinig tegenstanders angst moet hebben. Ook niet van tegenstanders
die, zoals RS Waasland vandaag, vaak een kopje groter zijn. De
wedstrijd begon gelijk opgaand, met aan beide kanten enkele zachte en
onschuldige prikjes. Tot dan plots de thuisploeg op een stilstaande
fase de score kon openen. Even vreesden we dat de kopjes opnieuw naar
beneden zouden gaan, maar lang duurde dit niet. Binnen dezelfde minuut
stond de 1-1 op het bord. Van dan af was het al blauw-zwart
wat de klok sloeg. Vandaag werd er voor elke morzel grond gestreden als
leeuwen. Was een speler zijn bal kwijt, dan stond een andere klaar om
hem bij te springen. De bal werd rondgetikt dat het een lieve lust
was. Werkelijk iedereen was vandaag op niveau. Het begon met Jarred, die week na week groeit in zijn goal en zich
vandaag met enkele supersaves in de kijker
speelde. Staf en Yari toonden zich
vandaag een vesting die haast niet in te nemen was : zij smoorden elke aanval
van de thuisploeg in de kiem en leverden bovendien ook nog fantastische
ballen af naar de voorste linies. Het flankenspel was ook zeer mooi en
de combinaties tussen de flanken en de voorlijn zorgden telkens weer voor
zeer hete standjes. Tibo, Luka en Quentin vonden elkaar vandaag haast blindelings.
Als ze dit elke week kunnen opbrengen gaan we langs de lijn nog veel
plezierige zondagochtenden beleven. Vandaag is bewezen dat voetbal
mooi, maar vooral simpel kan zijn : spelen en laten spelen en vooral de bal
het werk laten doen. Dat er dan ook nog veel doelpunten uit voortkomen
is leuk, maar eigenlijk bijkomstig. Het was vandaag vooral de manier
waarop die de aanwezige toeschouwers zeer tevreden stemde. Proficiat en doe zo voort ! Uitslag : 4 – 16
|